Wstaliśmy nie zwlekając, w końcu czeka nas długa droga po krętych górskich trasach samochodem T4, niezbyt przystosowanym do takich wycieczek. Bodzio miał kierować a ja trząść portkami ze strachu (lęk wysokości, samochodem nie można się przytulić do ściany, jak najdalej od przepaści!!!).
Do śniadanka uraczyliśmy się świeżutką i zimną jak lód wodą ze źródełka. Nalaliśmy jej sobie też do butelek na drogę. W końcu do najbliższego sklepu mamy kilkadziesiąt kilometrów trudnej drogi. W upale.
Sprawnie zapakowaliśmy niedomagającą Drkę na pakę busa i w drogę!
Winkle pokonywane T4 przyprawiały mnie o siwe włosy na głowie ale dzielnie jechałam. Co miałam zrobić? Wyskoczyć? Prosto w przepaść? Bez sensu :) W co gorszych momentach po prostu odwracałam wzrok od krawędzi drogi. Nawet trochę ponagrywałam filmików. A przyznać trzeba, że widoki przednie. Ośnieżone górskie szczyty, kręta droga, zielone, soczyste doliny i polany. Przepięknie! Dzięki temu, że nie prowadziłam, mogłam w końcu na spokojnie nasycić wzrok widokami (pomijając momenty jak był blisko krawędzi, wiadomo...).
W końcu piękne widoki się skończyły i wjechaliśmy na asfalt. Chciałoby się powiedzieć, że teraz to dzida do Gonio. Ale nie. Nie za bardzo. Na drogach gruzińskich trzeba jechać ostrożnie i uważnie, korki są spore a Gruzini mają ponad normę odwagę i fantazję. Wyprzedzanie na trzeciego przed ślepym zakrętem? No przecież zdążę. Także dzida, ale ostrożna, można by rzec.
Przed Mcchetą, na drodze E117, zatrzymaliśmy się w naszej ulubionej restauracji Natakhtari Veli Restaurant. Polecam każdemu! Chyba najlepsze khinkali jakie jedliśmy, a w sumie wszędzie gdzie się da zamawiamy khinkali :) Także jakieś tam porównanie mamy. Tym razem oprócz khinkali skusiliśmy się na zupę ostri. Pyszna.
Im bliżej wybrzeża, tym większy ruch na drodze. W zasadzie się po prostu snujemy, nawet nie ma co próbować wyprzedzać. Po lewej i prawej stronie drogi stoją małe stoiska czy polowe kuchnie i sprzedają różności. A to coś do jedzenia, a to ozdoby, dzbanki na wino. My się skusiliśmy na taki właśnie dzbanuszek za 7 lari. W końcu jesteśmy tu samochodem i możemy zrobić jakieś zakupy. Bo na moto to prezentów czy pamiątek wiele się nie zapakuje.
Przed nami najgorsza część trasy - samo wybrzeże. Tutaj to już nawet nie to że gęsto samochodów (i krów), ale się momentami po prostu stoi w korku. A że jeszcze się zagapiliśmy i niechcący "pozwiedzaliśmy" Batumi - zmęczenie było naprawdę gigantycznie.
Niemniej wszystko się kiedyś kończy więc i nam się udało w końcu dojechać do naszej przystani Baru Gonio. Żeby tradycji stało się zadość - pierwsze piwo w kombi. No i już tak zostaliśmy przy tym piwku, by się odstresować po męczącej trasie. A że jutro w planach mamy odpoczynek w Hostelu to i nie ma coś się spieszyć kłaść spać :)
W pewnym momencie do baru podjechał znajomy Gruzin TUK TUKIEM! Władowaliśmy się doń razem z Karoliną i jeździliśmy w te i we wte po deptaku! Nie ma to jak wspaniała, nieokiełznana radość i zabawa :) W Hostelu z Karoliną zawsze się dzieje, oj dzieje :)
Nie wyobrażam sobie teraz przyjechania do Gruzji i nie odwiedzenia Karoliny. To obowiązkowy przystanek na trasie!
W końcu zmęczeni ale i zadowoleni kładziemy się spać. Jutro szykuje się kolejny piękny dzień w Gruzji :)
prawie Szatili - Zhinvali - Mccheta - Gori - Kutaisi - Batumi - Gonio
trasa: 511
wyprawa :5343
Świetna trasa! Czwórka przez góry to zawsze wyzwanie, ale widoki są tego warte. Dla wszystkich szukających profesjonalnych usług HVAC - sprawdź commercial hvac repair dla pomoc w utrzymaniu komfortu w domu.
OdpowiedzUsuńUsers looking for a simple way to start with winbuzz often prefer a page that explains access, deposit steps, withdrawal details, and cricket id support in one place. winbuzz login makes it easier for visitors to understand how to reach the platform and check important account information. Many users also value quick help for Cricket ID details, along with practical updates about betting access, casino games, and smooth account use without confusing steps.
OdpowiedzUsuń